
“É máis triste non ter nada”
José do Marqués, humilde pastor de Puxedo (Lobios, Ourense), faleceu hai uns meses despois de toda unha vida dedicado á terra. Era habitual velo percorrendo o contorno da aldea co seu rabaño de ovellas. Cría, como tanta xente, na facenda e nunha vida pegada ao lugar que o viu nacer. Malia asistir ao baleiramento da zona nos últimos anos, seguiu saíndo coas súas ovellas case até o final: “É máis triste non ter nada”.

“É máis triste non ter nada”
José do Marqués, humilde pastor de Puxedo (Lobios, Ourense), faleceu hai uns meses despois de toda unha vida dedicado á terra. Era habitual velo percorrendo o contorno da aldea co seu rabaño de ovellas. Cría, como tanta xente, na facenda e nunha vida pegada ao lugar que o viu nacer. Malia asistir ao baleiramento da zona nos últimos anos, seguiu saíndo coas súas ovellas case até o final: “É máis triste non ter nada”.

Quen queda aí?
Habitar o baleiro é un oxímoro: malia a baixa densidade de poboación de moitos municipios galegos, neles aínda vive xente. Pero, canta xente? Comparamos os 20 concellos galegos con menor densidade de poboación coas 5 cidades galegas.

Quen queda aí?
Habitar o baleiro é un oxímoro: malia a baixa densidade de poboación de moitos municipios galegos, neles aínda vive xente. Pero, canta xente? Comparamos os 20 concellos galegos con menor densidade de poboación coas 5 cidades galegas.

Lumes de World Press
Os lumes do verán de 2025 en Galicia foron históricos. Afectaron tantas hectáreas que chegaron a xuntarse uns con outros, arrasando flora, fauna e vilas enteiras, como a de San Vicente de Leira (na comarca de Valdeorras, en Ourense). Así os testemuñou a cámara do noso compañeiro Brais Lorenzo. O seu traballo foi merecedor do prestixioso premio World Press Photo 2026.

Lumes de World Press
Os lumes do verán de 2025 en Galicia foron históricos. Afectaron tantas hectáreas que chegaron a xuntarse uns con outros, arrasando flora, fauna e vilas enteiras, como a de San Vicente de Leira (na comarca de Valdeorras, en Ourense). Así os testemuñou a cámara do noso compañeiro Brais Lorenzo. O seu traballo foi merecedor do prestixioso premio World Press Photo 2026.